کار با دستگاه DC Shock

0
112

شوک الکتریکی

Defibrillation Cardioversion

مکانیسم شوک الکتریکی :

دستگاه های شوک الکتریکی در فاصله زمانی چند هزارم ثانیه انرژی الکتریکی با ولتاژ بالا را تخلیه می کنند، این ولتاژ بالا سبب دپولاریزاسیون تمام سلولهای قلبی می شود و رپولاریزاسیون به دنبال آن به گره SA اجازه به دست گرفتن ضربان سازی قلب یا اعمال پیس میکری را می دهد.

روش های بکارگیری شوک الکتریکی :

شوک الکتریکی با توجه به نوع آریتمی ها به دو صورت دفیبریلاسیون (شوک الکتریکی غیر سینکرونیزه ) و کاردیوورژن (شوک الکتریکی سینکرونیزه) استفاده می شود.

تفاوت عمده دفیبریلاسیون و کاردیوورژین در زمان تحویل جریان الکتریکی و در چگونگی انجام کار است.

الف: دفیبریلاسیون (شوک الکتریکی غیر سینکرونیزه ):

به معنای وارد کردن مقدار زیادی انرژی الکتریکی به بیمار دچار V.F (فیبریلاسیون بطنی ) می باشد که این انرژی به صورت                     غیر سینکرونیزه (غیر هماهنگ با ریتم قلبی ) و قلب وارد می شود. شوک الکتریکی غیر سینکرونیزه در موارد V.T بدون نبض (تاکی کاردی بطنی سریع بدون نبض ) یا فلاتر بطنی نیز کاربرد دارد.

ب: کاردیوورژن (شوک الکتریکی سینکرونیزه):

برای قطع آریتمی هایی است که کمپلکس QRS دارند. (مانند : PSVT، فلاتر یا فیبریلاسیون دهلیزی و تاکی کاردی بطنی با نبض ) معمولاً به صورت انتخابی و در بیماران هوشیار انجام می شود. به عبارت دیگر کاردیوورژن به معنای وارد نمودن مقدار معینی انرژی الکتریکی (معمولاً به مقدار کم ) به قلب در زمان مناسب است، به طوری که تخلیه (شوک) الکتریکی از موج T (مرحله آسیب پذیری قلب) فاصله داشته و همزمان با موج R باشد.

مراقبت های پرستاری در کاردیوورژن :

(۱)     گرفتن رضایت نامه ، (۲ ) بیمار NPO باشد، (۳) گرفتن خط وریدی ، (۴) عدم مصرف دیژیتال حتی الامکان از ۴۸ ساعت قبل ، (۵) اصلاح هیپوکلسمی و هیپوکالمی ، (۶) توضیح تکنیک به بیمار جهت کاهش اضطراب ، (۷) استفاده از داروی آرامبخش قبل از انجام تکنیک (معمولاً دیازپام )،  (۸) کنترل علائم حیاتی و ECG بعد از کاردیوورژن

روش کار با دستگاه دی سی شوک:

۱-      دستگاه را روشن نمائید.

۲-     الکترود ها را به سینه بیمار بچسبانید تا بتوانید ضربان قلب او را مانیتور کنید.

۳-     Mode دستگاه (سینکرونیزه و یا غیر سینکرونیزه ) انتخاب شود.

۴-     برای کم کردن مقاومت پوستی از ژل های هادی یا پدال های آغشته به نرمال سالین استفاده شود.

هشدار A:به هیچ وجه از ژل اولتراسوند و الکل استفاده نشود چون خطر سوختگی پوست و آتش سوزی وجود دارد.

هشدار B:نباید ژل هادی اضافی باشد و بین دو پدال جریان یابد .

۵-     مقدار انرژی را انتخاب کنید.

در اطفال شوک الکتریکی به میزان ۲ ژول به ازای هر کیلو وزن بدن استفاده می شود. در صورت عدم جواب ، شوک الکتریکی بعدی با دو برابر میزان اولیه ادامه می یابد.

۶-     دستگاه را شارژ کنید.

۷-     پدال های دفیبریلاتور یکی در سمت راست جناغ سینه در سطح دومین فضای بین دنده ای (قاعده قلب ) و

دیگری در امتداد خط میدکلاویکولار (میان ترقوه ای ) در فضای پنجم بین دنده ای (نوک قلب یا Apex) قرار می گیرد.

هشدار C:در صورت وجود موهای زائد در محل قرارگیری الکترودها و یا پدال ها  روی قفسه سینه بیمار ،  آن ناحیه شیو شده و یا اگر قفسه سینه خیس بود فقط جای قرارگیری پدال ها خشک شود.

هشدار D:وضعیت قرارگیری پدال ها نسبت به هم باید موازی یا قائم باشد.

 میزان فشار وارده بر روی پدال ها:

۱۰-۱۲ kg در بزرگسالان

۵-۷ kg در اطفال

۸-    هنگام استفاده از شوک الکتریکی جریان اکسیژن را قطع کنید (به علت خطر جرقه و انفجار )

۹-     در هنگام تخلیه انرژی افراد با تخت و بیمار تماس نداشته و از آن فاصله بگیرند. دقت نمائید حتی دست و پای بیمار به قسمت های فلزی تخت متصل نباشد. (قبل از فشار دکمه تخلیه شارژ الکتریکی ، کلمه «آماده» را بگوئید. )

هشدار E: ایجاد جرقه و سوختگی پوست نشانه عدم تماس صحیح پدال ها با پوست می باشد.

۱۰-    دکمه تخلیه را فشار دهید تا به طور همزمان انرژی برق بر روی قفسه سینه بیمار تخلیه شود.

۱۱-    پس از شوک به مانیتورینگ، نبض و فشار خون بیمار توجه فرمائید. علائم شوک موثر شامل : ریتم سینوسی ، نبض قوی و فشار خون کافی است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید